นายหมื่นตา

เรื่องก็มีอยู่ว่า หมื่นตาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ

จากนั้นไปต่อปริญญาโท และเอกที่ต่างประเทศ เขาเรียนเก่งมากในระดับเหรียญทองเกียรตินิยมตั้งแต่เล็กจนโตเลยที่เดียว

ตอนที่ 2

        หมื่นตาเป็นคนสมองดี ชีวิตเหมือนเส้นกราฟที่พุ่งขึ้น

นั่นจึงทำให้เขามั่นใจในตัวเอง และคิดว่าเขารู้ทุกสิ่ง

เขาอ่านตำรามากมายหลายหมื่นเล่ม เป็นวิถีของคนผู้เป็นเลิส

ตอนที่ 3

        วินาทีนั้น หมื่นตาคิดว่า เขารู้ทุกอย่างเป็นอย่างดี

คนอื่นล้วนด้อยกว่าเขา ทั้งระดับการศึกษา การค้นคว้าหาข้อมูล

การตัดสินใจ และความเป็นเลิศทางวิชาการ

แล้ววันหนึ่ง พ่อของหมื่นตา ก็บอกให้เขาเดินทางไปหาคุณตาของเขาที่บ้านนอก

หมื่นตาไม่อยากไป เพราะคิดว่า คุณตาก็เป็นเพียงแค่คนแก่คนหนึ่ง ซึ่งไม่มีพลังชีวิต

หลงเหลืออีกแล้ว ได้แต่ใช้ชีวิตไปเพียงวันๆ เท่านั้น

ตอนที่ 4

          และแล้วเขาก็เดินทางไป ตาของหมื่นตา เป็นชายชรา 

ผู้อาศัยอยู่ในชนบทอันเงียบสงัด ชื่อของเขาคือ ไร้ตา 

พอมาถึงจึงเคาะประตูเรียก

หมื่นตา : ก๊อก ก๊อก ก๊อก พ่อให้มาหาคุณตาครับ

ตา : หวัดดีหลานชาย ไม่เจอกันนานเลยนะ

ตอนที่ 5

          ทั้งสองคนนั่งคุยกันอย่างยาวนาน หมื่นตาไม่คิดว่าชายแก่คนนี้

จะรู้เรื่องราวต่างๆ มากมาย

    หมื่นตา : ในเมื่อตารู้อะไรมากมาย กลับมาซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาแบบนี้ทำไมละครับ

    ตา       : ความรู้ในโลกนี้ มีไม่จำกัด เรามิอาจที่จะเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างได้ภายในช่วงอายุสั้นๆ ของเราสิ่งที่เราต้องรู้จักให้มากที่สุดก็คือ "ตัวตนของเรา" ต่างหาก

ตอนที่ 6

         ตา : การอ่านหนังสื่อมากกว่าคนอื่น ไม่ได้หมายความว่า

เราฉลาดกว่าคนอื่น ปริญญาเป็นเพียงสิ่งสมมติ เพื่อใช้วัดค่ามาตรฐานตามกฎเกณฑ์ของสังคมแต่นั่นย่อมไม่ได้วัดว่าใครจะเข้าใจชีวิตมากกว่ากัน

         วิชา กับ ปัญญา นั้นแตกต่างกัน

         อ่านเยอะ รู้เยอะ เห็นเยอะ

         ยังไม่อาจเรียกได้ว่า ผู้รู้ที่แท้จริง

ตอนที่ 7

         คนมีปัญญาสำหรับตา คือคนที่นอบน้อมถ่อมตน

รู้ว่าตนยังต้องเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ อีกมากมาย

        ไม่มีใครรู้ทุกเรื่อง หรือฉลาดไปซะทุกสิ่ง

เราอาจฉลาดเรื่องหุ้น แต่ปลูกข้าวกินเองไม่เป็น

เราอาจเป็นครูที่เก่งกาจ แต่เราอาจสร้างบ้านไม่เป็น

        ทุกสิ่งบนโลกนี้ล้วนเกื้อกูลกัน คนฉลาด และมีปัญญาจะอ่อนน้อม

ถ่อมตนและพร้อมน้อมรับกับคำสอนของทุกคน 

โดยไม่แบ่งว่าเขา รวย จน เด็กกว่า แก่กว่า

หรือไปวัดว่าเขาจบการศึกษาระดับไหน

ตอนที่ 8

ตาของหมื่นตาได้พูดให้กับหมื่นตาฟังว่า

        เปลือกภายนอก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องฐานะ ระดับการศึกษา ชาติตระกูล

เส้นสาย อำนาจ วาสนา ฯลฯ ล้วนแล้วแต่เป็นเพียงภาพลวงตา 

ที่ไม่อาจทำให้เรารู้แจ้งแทงทะลุไปถึงหลักแห่งสัจธรรมของชีวิตได้

        ทำไมยิ่งเรียนสูง เรากลับพบว่าคนเหล่านั้น ก็ยังมีปัญหาการจัดการความทุกข์ของตัวเองไม่ได้

        ทำไมยิ่งฉลาด ยิ่งพบปัญหาต่างๆ รุมเร้า แม้แต่จะยิ้มให้คนแปลกหน้าก็ยังหวาดระแวง

ทำอะไรก็คิดแต่จะเอาเปรียบคนอื่น ไม่รู้จักการให้ คิดทุกอย่างเป็นเพียงแต่เรื่องของผลประโยชน์

        คนเราตัดสินกันที่ "ความคิด" และ "ตัวตน" ของบุคคลคนนั้นๆ เราดูสิ่งที่เขามี "อยู่ภายใน"ไม่ได้วัดคุณค่าของคนจากสิ่งที่เขามีอยู่ "ภายนอก"

ตอนที่ 9
      ทุกถ้ยคำของคุณตา ได้เสียดแทงเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจของหมื่นตา
หมื่นตา : คุณตาครับ ที่ผ่านมา ผมได้โอหังกับความรู้ที่ผมมี
ที่แท้จริง ผมเป็นเพียงไอ้งั้งคนคนหนึ่งเท่านั้นเอง 

ผมทำตัวเหมือน "ชาล้นถ้วย"ที่ใครๆ ก็ไม่อยากสอน 

ไม่อยากแนะนำ ผมนี่มันโง่เง้ามาก ที่คิดว่า คนจนโง่
และคิดว่าคนที่เรียนสูงๆ ถึงจะฉลาด วันนี้ ผมรู้แล้วครับว่า 

คนฉลาดที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร

ตอนที่ 10
        คุณตา : "ผู้รู้ที่แท้" คือ ผู้ที่รู้จักตัวเอง เราไม่ต้องไปวิจารณ์ใครหรอก
ว่าเขาดีเลวแค่ไหน ย้อนมองส่องตน ดูแล "จิตใจ และความคิด" 

 ของตัวเราให้ดีที่สุดเท่านั้นพอ

ครับ  เห็นด้วย
คนมีปัญญาสำหรับตา คือคนที่นอบน้อมถ่อมตน
รู้ว่าตนยังต้องเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ อีกมากมาย
        ไม่มีใครรู้ทุกเรื่อง หรือฉลาดไปซะทุกสิ่ง
เราอาจฉลาดเรื่องหุ้น แต่ปลูกข้าวกินเองไม่เป็น
เราอาจเป็นครูที่เก่งกาจ แต่เราอาจสร้างบ้านไม่เป็น
        ทุกสิ่งบนโลกนี้ล้วนเกื้อกูลกัน คนฉลาด และมีปัญญา

จะอ่อนน้อมถ่อมตนและพร้อมน้อมรับกับคำสอนของทุกคน 

โดยไม่แบ่งว่าเขา รวย จน เด็กกว่า แก่กว่า
หรือไปวัดว่าเขาจบการศึกษาระดับไหน