เส้นทาง

เส้นทาง
คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกเส้นทางที่เดินได้ และเมื่อเลือกแล้วก็ต้องยอมรับกับเส้นทางที่เลือก ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีก็ตาม หากดีก็ขอให้เดินต่อ หากไม่ดีก็ขอให้หันหลังกลับสู่เส้นทางที่ดี เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกได้

วันจันทร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

ความรู้สึกต่อโรคโควิด 19

 โรคที่ระบาดอย่างยาวนานเข้าสู่ปีที่สอง คุณ!!! คุณเป็นคนหนึ่ง

ที่ใช้ชีวิตไปพร้อมกับโรคระบาดที่ระบาดไปทั่วโลก

คุณกลายเป็นเสี้ยวหนึ่งของตำนานการระบาดของโรค

คุณมีความรู้สึกอย่างไรต่อโรคระบาด โควิด 19 นี้

ว่าแล้วมาดูกันเล้ย !!! สามารถเลือกตอบได้หลายข้อนะ เธอ

1. ตอนแรกก็กลัวนะ แต่นานๆไปก็เริ่มชินแล้ว นานเกิ้นนนนน

2. เกิดมาเพิ่งเคยพบ เคยเจอโรคระบาดที่ระบาดทั่วโลกแบบนี้

3. ฉันกลัวนะ กลัวมากด้วย กลัวจนประสาทจะหลอนไปหมดแล้วเนี๊ยะ

4. เฮ้ย !!! นี่ฉันเป็นโรคโควิดหรือเปล่าเนี๊ยะ ระแวงไปหมด

5. ฉันต้องป้องกันตัวเองให้ดีที่สุด ทุกลมหายใจกลายเป็นโควิด

6. จะอดตายกันแล้วเนี๊ยะ เมื่อไหร่จะหมด จะหายไปซะทีว่ะ เริ่มมีน้ำโห

7. อยากไปเที่ยวแล้ว มั๊ก มั๊ก ด้วย แต่ก็อย่างว่านะ ได้แต่เที่ยวทิพย์ เฮ้อ !!!

8. รอบสอง รอบสาม แล้ว น่าว่าจะมารอบสี่แน่นอนเลยว่ะ

9. รอวัคซีนกันเกือบตาย พอวัคซีนมา ดันลังเลไม่กล้าฉีดซะนี่ ( ก็ข่าวน่ากัวอ่ะ )

10. โด่ !!! โควิด ก็แค่โรคธรรมด๊า ธรรมดา ฉันไม่กลัวอยู่แล้ว

11. ตกลงโควิดเนี๊ยะ มันเกิดเอง หรือว่าใครทดลองมันขึ้นมาว่ะ

12. โควิดก็ดีนะ โลกเราได้สดใส ไร้มลพิษมากยิ่งขึ้น ( มองโลกในแง่ดี )

13. โอ้ว !!! โควิดคือยาวิเศษชั้นยอดที่ปรับสมดุลธรรมชาติให้ดีเหมือนเดิม

14. ไม่นานโควิดก็จะกลายเป็นแค่โรคร้ายธรรมดาเหมือนกับโรคอื่นๆ

15. ครอบครัวเราได้อยู่พร้อมหน้ากันก็เพราะโควิดนี่แหละ

16. ข้อมูลโควิดนี่สับสน เนาะ ข่าวนึงบอกเกิดเอง ข่าวนึงบอก

      เป็นการเพาะเชื้อโรค เพื่อขายวัคซีน  ข่าวนึงบอก

      เป็นสงครามชีวภาพเพื่อต้องการทำลายล้าง

      ตกลงอันอันใหนจริงแท้แน่นอนกันเนี้ยะ

17. ผู้คนได้รู้จักรักษาสุขภาพร่างกายกันก็คราวโควิดนี่แหละ

18. โควิดเปลี่ยนวิถีชีวิตแบบเดิมให้เป็นการใช้วิถีชีวิตรูปแบบใหม่

19. ตกลงวัคซีนตัวไหน สมุนไพรตัวไหนที่ป้องกัน รักษา โควิดเนี่ยะ

20. อยากให้โควิดโดนควบคุมได้ซักที พรือไม่ก็หายไปจากโลกใบนี้

      เพื่อวิถีชีวิตที่อิสระดังเดิมกลับมาเป็นของเราอีกครั้ง

อีกมากมายหลายหลากความรู้สึกที่เกี่ยวกับโรคโควิดนี้

แต่ตราบใดที่โรคยังคงแพร่ระบาดกันอยู่ทุกพื้นที่

ก็ขอให้ทุกคนปลอดภัย จากโรคร้ายนี้ทุกคนนะเออ

ระมัดระวังตัวกันให้ดี ปกป้องตนเอง และคนที่คุณรัก 

ด้วยการใช้ชีวิตรูปแบบใหม่ ใส่หน้ากาก ล้างมือบ่อยๆ

หลีกเลี่ยงสถานที่ชุมชนแออัด รอวันที่โรคจะหายไป...



วันเสาร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

สารพันวิธีต่อสู้กับปัญหา

 ปัญหาของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

แต่คนเราทุกคนย่อมต้องมีปัญหา

ปัญหาใหญ่บ้างเล็กบ้างในบางครั้ง

ถ้าเราหนีปัญหาเราก็จะแพ้ตลอดกาล

ถ้าเราสู้กับปัญหาเราก็มีโอกาสชนะปัญหา

และจะทำให้เราแข็งแกร่งมากขึ้นเช่นกัน

ผมพอจะมีวิธีในการต่อสู้กับปัญหาต่างๆ

ที่ถาโถมเข้ามาดังคลื่นทะเลที่ซัดสาดฝั่ง

พอจะเป็นแนวทางให้เราได้ต่อสู้ไปด้วยกัน

***เริ่มต้นจากการคิดใคร่ครวญและไตร่ตรอง

อย่างละเอียดว่าปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นมีสาเหตุ

มาจากอะไร ตัวเราหรือบุคคลรอบตัวเรา

หรือไม่ใช่ปัญหาแต่เราดึงเข้ามาหาตัวเราเอง

เมื่อเราเจอปัญหาแล้วสิ่งต่อไปคือการจัดการปัญหา

ซึ่งก็สามารถที่จะจัดการได้หลากหลาย อย่างเช่น

***เผชิญหน้ากับปัญหาแบบซึ่งๆหน้ากันไปเลย

สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเข้าหามันพร้อมยอมรับ

อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดอย่างน้อยเราได้สู้แล้ว

*** หาที่ปรึกษาที่มีความเข้าใจดีระดับหนึ่ง

กับปัญหาที่เรากำลังประสบอยู่ อย่าละอาย

ที่จะขอคำปรึกษาจากผู้อื่นบ้างในบางคราว

***ถอยหลังเพื่อตั้งหลักที่จะต่อสู้กับปัญหา

เมื่อรู้ปัญหาแล้วก็วางแผนเป็นขั้นตอน

แล้วกำจัดปัญหาดังกล่าวอย่างเป็นขั้นตอน

***หากปัญหาดังกล่าวหนักหน่วงจนเกินไป

ก็ถึงเวลาที่จะต้องมีผู้ช่วยในการแก้ปัญหานั้นๆ

สองหัวย่อมดีกว่าหัวเดียวในการแก้ปัญหา

***ควรให้เวลากับการแก้ปัญหาต่างๆด้วย

เพราะทุกๆปัญหาย่อมต้องใช้เวลาในแก้

จึงต้องรอบคอบใจเย็นกับการแก้แต่ละอย่าง

***หากปัญหาทับถมซ้อนทับหลายหลากปัญหา

ควรจัดลำดับความสำคัญก่อนหลังของปัญหา

จากนั้นเริ่มแก้จากปัญหาที่เร่งด่วนก่อนอันดับแรก

***ควรมองทุกปัญหาในมุมมองที่เป็นบวกเสมอ

ว่าปัญหาที่เข้ามาให้เราได้แก้เป็นข้อสอบข้อหนึ่ง

ที่มาทดสอบให้เราได้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น



เช้าวันใหม่กับการเริ่มต้นใหม่

 หากในแต่ละวันที่เราได้ใช้ชีวิตนั้นมันยาวนาน

มันทรมาน มันเหนื่อย มันแสนจะลำบากใจ

มันแสนจะวุ่นวายอย่างมากมายจนหาที่สงบไม่ได้

มันเกิดความรู้สึกเหนื่อยหน่าย ท้อแท้กับชีวิต

ซึ่งทุกคนก็คงจะเคยมีความรู้สึกนึกคิดแบบนี้

เราต้องอดทนและฝ่าฟันมันไปให้จงได้

เพียงแต่อย่าลืมมันเข้ามาได้มันก็ออกไปได้

ทุกอย่างมันมีจุดสิ้นสุดในตัวของมันเอง

แล้วมันก็จะกลับมายังจุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

จุดที่ทุกอย่างว่างเปล่า จิตใจไร้ข้อกังวลใดๆ

จุดที่เราได้เริ่มต้นดำเนินชีวิตของเราใหม่อีกครั้ง

ซึ่งเราแต่ละคนสามารถที่จะทำสิ่งเหล่านี้ได้

ด้วยการเริ่มต้นใหม่กับเช้าวันใหม่ของทุกๆวัน

เพราะในแต่วันที่เข้ามาในชีวิตและผ่านพ้นไปนั้น

แต่ละคนเจอเรื่องราวหลากหลายมากเหลือเกิน

ทั้งเรื่องดี เรื่องไม่ดี เรื่องน่าจดจำ เรื่องไม่น่าจดจำ

ผ่านไปแต่ละวันบางทีก็สาหัสสากันพอสมควร

หากเหนื่อยนัก เจอเรื่องราวที่หนักหนาเกินกำลัง

ถึงเวลาที่ร่างกายและจิตใจต้องฟื้นฟูและเติมพลัง

แค่อาบน้ำฟอกตัวแล้วล้มตัวลงนอนตั้งแต่เนิ่นๆ

ให้ร่างกายและจิตใจได้พักผ่อนฟื้นฟูกำลัง

ตื่นเช้าขึ้นมาในวันใหม่พร้อมกับหัวใจที่เต็มเปี่ยม

ในการที่จะต่อสู้กับสิ่งต่างๆอีกครั้งอย่างดีที่สุด

ตราบเท่าที่เรายังคงตื่นขึ้นมาและยังหายใจอยู่

ก็ต้องสู้กันต่อไปพร้อมกับเช้าวันใหม่ที่เข้ามาหาเรา

ในทุกๆวันจนกว่าเราจะไม่มีโอกาสได้ต้อนรับเช้าวันใหม่

พร้อมกับลมหายใจของเราที่ได้หายจากร่างกายของเราไปแล้ว








วันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

เวลา

 เวลาคือนามธรรมที่เราแต่ละคนรู้จักกันเป็นอย่างดี

เวลามีรูปธรรมเป็นนาฬิกาประเภทต่างๆที่เราเห็น

เวลาเดินไปข้างหน้าไม่มีทางที่จะเดินย้อนหลังกลับ

เวลาทุกช่วงที่ผ่านพ้นเราไปผ่านแล้วก็ผ่านเลย

เพราะทุกเวลาที่ผ่านพ้นไปจากตัวของเรา

เราก็ได้พลาดที่ทำสิ่งต่างๆที่เราต้องการแล้ว

เราจึงต้องจัดการเวลาในแต่ละวันให้ดีที่สุด

ให้เวลากับเวลาบ้างในการจัดการสิ่งต่างๆ

ให้เวลากับความทุกข์ต่างๆได้ผ่านพ้นไป

ให้เวลากับการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆเพื่ออนาคต

ให้เวลากับครอบครัวอันเป็นที่รักได้อบอุ่น

ให้เวลากับคนรักในยามที่มีโอกาสยังได้ให้

ให้เวลากับการพักผ่อนเพื่อผ่อนคลายบ้าง

ให้เวลากับทุกๆสิ่งที่เราต้องการจะทำ

เพราะเวลาเองก็ต้องการเวลาเหมือนกัน

ไม่มีสิ่งใดที่เราลงมือทำแล้วจะสำเร็จทันที

แต่สิ่งที่เราทำยังต้องการเวลาอยู่ด้วยเช่นกัน

เหมือนดั่งต้นไม้ที่เราปลูกเพื่อต้องหวังผลของมัน

ต้องให้เวลากับมันเพื่อให้มันสมบูรณ์เต็มที่

และพร้อมที่จะหยิบยื่นผลอันหอมหวานให้กับเรา

การให้เวลากับเวลาจึงสำคัญมากด้วยเช่นกัน

อดทนรอความสำเร็จด้วยการรอคอยที่มั่นคง

แล้ววันหนึ่งเวลาที่จะนำพาเราไปยังจุดจุดหนึ่ง

จุดที่ความพยายามของเราสำเร็จลุล่วง

จุดที่การรอคอยของเราอย่างยาวนานได้มาถึง

วันนั้นจะเป็นวันที่เรามีความสุขและสนุกที่สุด

ดังนั้นจงให้เวลากับเวลาในการทำทุกๆสิ่ง

ด้วยความพยายามและรอคอยอย่างแท้จริง




วันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2564

เส้นทางสายชีวิต

 




เส้นทางสายชีวิต

เราแต่ละคนไม่สามารถที่จะเลือกเกิดได้

นี่คือความจริงที่เราทุกคนต้องยอมรับ

เป็นการยอมรับที่ปราศจากข้อโต้แย้งใดๆ

เมื่อเราเกิดมา สภาพแวดล้อมรอบตัวเรา

ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ เพื่อนบ้าน ญาติใกล้ชิด

ผู้คนในชุมชน สภาพการเป็นอยู่ของผู้คน

รวมถึงอาชีพต่างๆของผู้คนในชุมชน

ได้หล่อหลอมเรา ให้เราเป็นและใช้ชีวิต

สอดคล้องตามสภาพแวดล้อมที่เราอยู่

หลายคนจึงเติบโตขึ้นมาและใช้ชีวิต

ในรูปแบบที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม

ที่คอยหล่อหลอมตัวเขามาตั้งแต่สมัยเด็ก

เมื่อเราโตขึ้นเราจะมามัวตีโพยตีพาย

และโวยวายว่าสภาพแวดล้อมของชุมชน

ทำให้ชีวิตของเราต้องเป็นแบบนี้ไม่ได้

เพราะเมื่อเราโตขึ้นเรามีทางเลือกมากมาย

เรามีโอกาสต่างๆมากมายที่เข้ามาหาตัวเรา

เราจึงมีสิทธิที่จะเลือกใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

ว่าเราอยากจะเป็นเหมือนกับคนในชุมชน

หรือเลือกที่จะแตกต่างกับทุกคนในชุมชน

เมื่อมีโอกาสในการเลือกเราจึงควรเลือก

สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา เพื่อการก้าวไปข้างหน้า

ด้วยความมั่นคง อย่างมีเป้าหมายที่ชัดเจน

การตั้งเป้าหมายจึงเป็นสิ่งหนึ่งที่สำคัญ

ที่จะทำให้เราได้รู้ว่าเราจะเดินทางไปทางไหน

เราจะทำอะไรและเราจะเป็นอะไรต่อจากนี้

เพราะเมื่อมีเป้าหมายเราก็ทำทุกอย่างเพื่อ

ที่จะให้บรรลุไปสู่เป้าหมายที่เราได้วางไว้

ทุกๆวันของเราจึงมีคุณค่าและมีเส้นทาง

หากไร้เป้าหมายแล้วเราก็ใช้ชีวิตแต่ละวัน

แค่ให้ผ่านไปวันๆวันแล้ววันเล่าโดยที่ทุกวัน

ก็ยังคงกลับมาเป็นแบบเดิม เหมือนเดิม

จนเราเองก็รู้ล่วงหน้าว่าอีกกี่วัน กี่เดือน

ชีวิตของเราก็คงหมุนเวียนอยู่แบบเดิมๆ

ตื่นมา ทำงาน กลับบ้าน นอนหลับพักผ่อน

และทุกวันก็ยังคงดำเนินไปตามรูปแบบนี้

นี่หรือคือสิ่งที่เราต้องการจริงๆในการใช้ชีวิต

            เราเลือกเกิดไม่ได้ก็จริงแต่เรามีสิทธิ

มีโอกาสที่จะเลือกเส้นทางสายชีวิตใหม่ๆ

ให้กับตัวเราเองได้ เรามีโอกาสที่เลือกในสิ่ง

ที่เราต้องการจะเป็นได้ เราไม่ต้องเป็นลูกไม้

ใกล้ต้นก็ได้ แต่เราสามารถที่จะเป็นลูกไม้

ที่ตกไกลต้นได้ จึงควรเลือกสิ่งที่ชอบ

สิ่งที่ถนัด สิ่งที่เราเล็งเห็นแล้วว่าเราทำได้

แล้วทุ่มเทกับสิ่งนั้นๆตั้งหน้าสู้สักตั้งหนึ่ง

แล้ววันหนึ่งเราจะพบตัวเราเองกันเส้นทาง

สายใหม่ที่เป็นเส้นทางสายชีวิตของเราเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

วันเสาร์ที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564

ความสับสน

                                      ความสับสน

                ความสับสนเป็นความยุ่งเหยิงทางความคิด

ความสับสนทำให้ความคิดของคนคนหนึ่งแตกกระเจิง

ความสับสนเป็นความลังเลไร้แก่นสารที่แน่นอน

ความสับสนยิ่งมีมากยิ่งทำให้จิตใจร้อนรนทุรนทุราย

ความสับสนทำให้จิตใจกังวลว้าวุ่นยิ่งนัก

ความสับสนของแต่ละคนจะแตกต่างกันออกไป

ตามสถานการณ์ เวลา สถานที่ ผู้คนที่พบเจอ

เช่น หากเป็นเด็กมัธยมปีสุดท้ายจะสับสนเรื่องการเรียนต่อ

จะเรียนต่อที่ไหนดี ที่นู่นก็ดี ที่นี่ก็ได้ สับสนเว้ย

หากเป็นเรื่องความรักมักมีมาพร้อมกันคราละ 2 คน

จะรักใครดีว้า คนนู้นก็ชอบ คนนี้ก็ใช่

หากจะไปเที่ยวก็ดันมีสองสถานที่ให้เราเลือกไป

ที่นั่นก็อยากไป อีกที่ก็ไม่เคยไป ไปไหนดีว้า

หากเรื่องการทำงานก็สาละวนว่าจะทำงานอะไร

ทำงานที่ไหนไม่ให้คนดูแคลนและตรงความถนัด

หากเป็นคนที่ทำงานอยู่แล้วด้วยภาระงานที่เยอะแยะ

ก็สับสนอีกว่าจะเริ่มหยิบจับจากตรงไหนก่อนดี

หากเลือกซื้อของ ซื้อรถ ซื้อสิ่งของต่างๆก็สับสน

ว่าจะเอาแบบไหนจึงเหมาะ จึงดี จึงคุ้มค่า เฮ้อ !

และอีกมากมายหลากหลายความสับสนที่เกิดขึ้น

ภายใจหัวจิตหัวใจโดยไม่ทันตั้งตัวมาก่อน

และความสับสนจะสลับกันเข้ามาหาเราท่านทุกคน

ตลอดชีวิตของเราเราจะต้องเผชิญหน้ากับความสับสน

หลายหลายรูปแบบ เมื่อเรื่องหนึ่งผ่านไปไม่นาน

ความสับสนอีกเรื่องหนึ่งก็จะเข้ามาหาเราอีก

ความสับสนจะหมดไปจากเราก็ต่อเมื่อ

ลมหายใจของเราได้พรากจากตัวเราไปแล้วนั่นเอง

ความสับสนจะจากไปพร้อมกับชีวิตของเรา

ที่ดับแดดิ้นไปด้วยเช่นกัน ฉะนั้นเราจึงควร

เตรียมพร้อมที่จะพบกับความสับสนต่างๆ

ที่เรียงหน้ากันเข้ามาหาเราด้วยความแน่วแน่

และมั่นคงเท่านั้น จึงจะสามารถผ่านความสับสัน

แต่ละเรื่องที่จะกรูกันเข้ามาได้ สู้ สู้ ครับ









วันศุกร์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2564

พิจารณาสิ่งที่พูด อย่าพิจารณาที่ผู้พูด

 

                  พิจารณาสิ่งที่พูด อย่าพิจารณาที่ผู้พูด

ใช่แล้วล่ะถูกต้องเลยทีเดียว กับข้อความข้างต้น

คนที่ทำสิ่งดังกล่าวได้คือคนที่มีทักษะการหลุดพ้น

ไม่ใช่หลุดโลกนะ แต่หลุดจากเจ้าตัว “อคติ”

เพราะ“อคติ”ตัวเดียวทำให้ใครหลายคนพลาดสิ่งที่ดี

“อคติ”ทำให้ใครหลายคนจมปลักกับใบหน้าที่หมองหม่น

“อคติ”ทำให้ใครหลายคนมองโลกในแง่ร้าย

“อคติ”เป็นความรู้สึกต่อต้านบางสิ่งในใจคน

นี่คือตัวปัญหาที่ทำให้หลายคนพลาดสิ่งที่ดี

แม้ว่าสิ่งนั้นจะดีเลิศเพียงใดก็จะไม่ยอมรับ

เพราะจิตใจใฝ่ต่ำจมดิ่งลึกในห้วงของ“อคติ”เสียแล้ว

เมื่อดำดิ่งลงลึกสุดก้นหัวใจแล้วก็ยากจะถอนคืน

ฉะนั้นหัวข้อข้างต้นจึงแสดงให้เราเห็นแล้วว่า

คนคนหนึ่งหลุดพ้นจากมารร้ายที่ชื่อ “อคติ” แล้ว

อย่างไรนะเหรอ เหอ เหอ ม๊ะ มาอ่านดูต่อกัน

การพิจารณาสิ่งที่คนคนหนึ่งพูดพร้อมยอมรับ

หากสิ่งที่เขาพูดนั้นมันตรงตามจริงและมีประโยชน์

และเราพร้อมจะนำมาใช้ นำมาสู่สนามชีวิต

ถึงแม้คนที่พูดนั้นเราจะไม่ชอบเขาก็ตามที

แต่ถ้าหากมันดีจริง มันช่วยแก้ปัญหาได้จริง

เราก็รับนำมาปฏิบัติ เรารับนำมาสู่การใช้จริง

เท่ากับว่าเราหลุดพ้น“อคติ”ที่มีต่อตัวผู้พูดนั้นแล้ว

แต่หากว่าเราพิจารณาดูจากคนที่พูด

บางทีคนที่พูดเรากลับไม่ชอบแต่เขาพูดได้ดีมีสาระ

สามารถนำมาใช้ในการแก้ปัญหาที่พบเจอได้จริง

แต่เรากลับไม่ยอมรับมัน ไม่ยอมรับนำเอามาใช้

กลับกันเมื่อคนที่พูดเป็นคนที่เราชอบอยู่แล้ว

หากแต่เรื่องที่เขาพูดนั้นเราเองก็รู้อยู่เต็มหัวอกว่า

ไม่สามารถจะช่วยแก้ปัญหาที่เจอได้เลย

แต่เรากลับรับนำมาสู่การปฏิบัติเพียงเพื่อ

ต้องการจะเอาชนะอีกคนที่พูดได้ดีกว่า

แต่ว่าเราเพียงแค่ไม่ชอบเขาแค่นั้นเอง 

เราจึงไม่ยอมรับในสิ่งที่เขาได้นำเสนอมา 

แม้สิ่งดังกล่าวนั้นจะตรงกับการแก้ไขปัญหาก็ตาม

นี่แหละผมจึงบอกว่า หลายคนพลาดโอกาส

หลายคนพลาดสิ่งที่ดีงาม หลายคนพลาดวิธีทีดี

เพียงเพราะเจ้าตัวอคติที่ห่อหุ้มหัวใจของเขา

อย่างหนาเตอะยากที่จะสลัดหลุดออกไปจากใจได้

ฉะนั้นคนที่หลุดพ้นจากอเวจีแห่งอคติไปได้

จึงควรพิจารณาคนคนหนึ่งจากสิ่งที่เขาพูด

มากกว่าจะมาพิจารณาว่าใครที่เป็นคนพูด

 

 

 

 

วันพุธที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2563

การกดไลค์ของคุณเป็นแบบไหน

 

การกดไลค์ของคุณเป็นแบบไหน

1.            กดไลค์ทุกอย่างที่ขวางหน้าเจอปุ่มที่ไหนก็กดที่นั่น ( เว่อร์วังอลังการ )

2.            ไม่กดไลค์อะไรเลย ( เรื่องอะไรจะกดให้มันเพิ่มยอดไลค์ )

3.            กดไลค์ให้กับเครือญาติ หรือเพื่อนๆของตนที่ตนเองรู้จักเท่านั้น

4.            หากคุณเป็นผู้ชายคุณกดไลค์ให้กับ สาวๆ ที่ สวยๆ งามๆ เท่านั้น

5.            หากคุณเป็นผู้หญิงคุณกดไลค์ให้กับหนุ่มๆที่หน้าตาดีเท่านั้น

6.            กดไลค์ให้กับคนที่กดไลค์ให้กับคุณ ใครกดมาฉันกดไป ใลค์แลกใลค์

7.            กดไลค์ให้กับคนที่ชอบ ใครที่ไม่ชอบน้ำหน้าอย่าหวังว่าจะได้ไลค์

8.            กดไลค์ให้กับคนที่แอบรักแอบชอบหวังว่าเขาจะเห็นซึ่งความจริงใจ

9.            กดไลค์ให้กับคนที่กดไลค์ให้คุณก่อน เพื่อเป็นการตอบแทน 

10.    กดไลค์ให้ทุกคนเพื่อหวังให้เขากดไลค์กลับคืนมา ( หว่านพืชหวังผล )

11.    กดไลค์ให้กับเรื่องราวที่มีเนื้อหาสาระดีๆ ( นักวิชาการก็มา )

12.    อยากกดแต่กดให้ไม่ได้กลัวแฟนตนเองจับติด ( มีด้วยเหรอ )

13.    เอาโทรศัพท์คนอื่นมากดไลค์ให้กับตัวเองหน่อย ( อ้างการปิดกั้น )

14.    กดๆไปเหอะสงสารเขา มันไม่ใช่เรื่องยากนี่นา ( ช่วยกันทำมาหากิน)

15.    เรื่องไร้สาระทำไมจึงต้องกดไลค์ด้วย ( วะเนี่ยะ )

16.    ไม่กดโว้ย อ่านเนื้อหาอย่างเดียวก็พอแล้ว

17.    เนื้อหามันดีนะแต่หากกดเดี๋ยวยอดไลค์มันพุ่งอีก

18.    เจ้านี่นิศัตรูของฉันของเพื่อนฉันขออย่าให้มันได้ไลค์เยอะกว่าฉันเลย

19.    ไลค์ของฉันต้องเยอะมากกว่าของคนอื่นๆนะ

20.    ฉันต้องหาแคปชั่นโดนๆเพื่อให้ยอดไลค์กระฉูดแล้วหล่ะ

21.    ทำไมยอดไลค์ของฉันน้อยจังนะ ( แอบน้อยใจ )

22.    วาว วาว ว้าว ยอดไลค์พุ่งกระฉูด ฉันนี่ก็ดังไม่เบานะเนี๊ยะ

23.    ทำไมว่ะเพื่อนคนนี้ไม่เคยกดไลค์ให้ฉันเลยทั้งที่อยู่ด้วยกัน


และอาจจะมีอีกมากมายหลากหลายเหตุผลของคนที่กดไลค์

               แล้วคุณล่ะเป็นคนกดไลค์แบบไหน