พิจารณาสิ่งที่พูด อย่าพิจารณาที่ผู้พูด
ใช่แล้วล่ะถูกต้องเลยทีเดียว กับข้อความข้างต้น
คนที่ทำสิ่งดังกล่าวได้คือคนที่มีทักษะการหลุดพ้น
ไม่ใช่หลุดโลกนะ แต่หลุดจากเจ้าตัว “อคติ”
เพราะ“อคติ”ตัวเดียวทำให้ใครหลายคนพลาดสิ่งที่ดี
“อคติ”ทำให้ใครหลายคนจมปลักกับใบหน้าที่หมองหม่น
“อคติ”ทำให้ใครหลายคนมองโลกในแง่ร้าย
“อคติ”เป็นความรู้สึกต่อต้านบางสิ่งในใจคน
นี่คือตัวปัญหาที่ทำให้หลายคนพลาดสิ่งที่ดี
แม้ว่าสิ่งนั้นจะดีเลิศเพียงใดก็จะไม่ยอมรับ
เพราะจิตใจใฝ่ต่ำจมดิ่งลึกในห้วงของ“อคติ”เสียแล้ว
เมื่อดำดิ่งลงลึกสุดก้นหัวใจแล้วก็ยากจะถอนคืน
ฉะนั้นหัวข้อข้างต้นจึงแสดงให้เราเห็นแล้วว่า
คนคนหนึ่งหลุดพ้นจากมารร้ายที่ชื่อ “อคติ” แล้ว
อย่างไรนะเหรอ เหอ เหอ ม๊ะ
มาอ่านดูต่อกัน
การพิจารณาสิ่งที่คนคนหนึ่งพูดพร้อมยอมรับ
หากสิ่งที่เขาพูดนั้นมันตรงตามจริงและมีประโยชน์
และเราพร้อมจะนำมาใช้
นำมาสู่สนามชีวิต
ถึงแม้คนที่พูดนั้นเราจะไม่ชอบเขาก็ตามที
แต่ถ้าหากมันดีจริง
มันช่วยแก้ปัญหาได้จริง
เราก็รับนำมาปฏิบัติ
เรารับนำมาสู่การใช้จริง
เท่ากับว่าเราหลุดพ้น“อคติ”ที่มีต่อตัวผู้พูดนั้นแล้ว
แต่หากว่าเราพิจารณาดูจากคนที่พูด
บางทีคนที่พูดเรากลับไม่ชอบแต่เขาพูดได้ดีมีสาระ
สามารถนำมาใช้ในการแก้ปัญหาที่พบเจอได้จริง
แต่เรากลับไม่ยอมรับมัน
ไม่ยอมรับนำเอามาใช้
กลับกันเมื่อคนที่พูดเป็นคนที่เราชอบอยู่แล้ว
หากแต่เรื่องที่เขาพูดนั้นเราเองก็รู้อยู่เต็มหัวอกว่า
ไม่สามารถจะช่วยแก้ปัญหาที่เจอได้เลย
แต่เรากลับรับนำมาสู่การปฏิบัติเพียงเพื่อ
ต้องการจะเอาชนะอีกคนที่พูดได้ดีกว่า
แต่ว่าเราเพียงแค่ไม่ชอบเขาแค่นั้นเอง
เราจึงไม่ยอมรับในสิ่งที่เขาได้นำเสนอมา
แม้สิ่งดังกล่าวนั้นจะตรงกับการแก้ไขปัญหาก็ตาม
นี่แหละผมจึงบอกว่า หลายคนพลาดโอกาส
หลายคนพลาดสิ่งที่ดีงาม
หลายคนพลาดวิธีทีดี
เพียงเพราะเจ้าตัวอคติที่ห่อหุ้มหัวใจของเขา
อย่างหนาเตอะยากที่จะสลัดหลุดออกไปจากใจได้
ฉะนั้นคนที่หลุดพ้นจากอเวจีแห่งอคติไปได้
จึงควรพิจารณาคนคนหนึ่งจากสิ่งที่เขาพูด
มากกว่าจะมาพิจารณาว่าใครที่เป็นคนพูด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น