ความเหมือนที่แตกต่าง

                                                 ความเหมือนที่แตกต่าง

คุณเคยเห็นมั้ย ? คุณเคยเจอมั้ย? คนที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน

คุณเคยเห็นมั้ย ? คุณเคยเจอมั้ย? คนที่มีความรู้อย่างมากมายตอบคำถามได้อย่างฉะฉาน

คุณเคยเห็นมั้ย ? คุณเคยเจอมั้ย? คนที่ได้รับความเคารพนับถือจากผู้คนมากหน้าหลายตา

คุณเคยเห็นมั้ย ? คุณเคยเจอมั้ย? คนที่มีความร่ำรวยทั้งที่ครอบครัวเขาเคยลำบากมาก่อน

คุณเคยเห็นมั้ย ? คุณเคยเจอมั้ย? คนที่สอบผ่านได้ลำดับต้นๆและสอบติดในการสอบต่างๆ

คุณคิดหรือว่าบุคคลเหล่านั้น ที่ประสบความสำเร็จ มีความรู้ ได้รับความเคารพ ร่ำรวย สอบผ่าน

พวกเขาแค่นั่งคอยเฉยๆ อยู่นิ่งๆแล้วพวกเขาก็ประสบความสำเร็จแบบนั้นหรือ ?

           ถ้าคุณคิดแบบนั้นแสดงว่าคุณคิดผิดถนัดเลยหล่ะ            

            ไม่มีใครหรอกที่จู่ๆแล้วจะสำเร็จมาได้โดยไร้ความพยายาม 

   ไม่มีใครหรอกที่จู่ๆจะมีคนเคารพให้การนับหน้าถือตา 

ไม่มีใครหรอกจะรู้ทุกอย่างได้โดยที่ไม่ต้องศึกษาเรียนรู้อะไรเลย 

               ไม่มีใครหรอกที่สอบผ่านการทดสอบต่างๆโดยที่ไม่ได้อ่านหนังสือเลย 

                             แต่บุคคลเหล่านั้นเขามีสิ่งที่เหมือนกันกับเราๆนั่นแหละ

                แต่เป็นความเหมือนที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง สิ่งนั้นก็คือ “เวลา” ใช่ครับคือ “เวลา” 

ทุกคนมีเหมือนกันหมด24 ชั่วโมง แต่คนที่สำเร็จเขามีวิธีการบริหารเวลาอย่างยอดเยี่ยม 

              เขามีความรู้สึกว่าเวลาทุกนาทีที่ผ่านไปล้วนแล้วแต่มีค่ามากมาย

 แล้วคุณคิดว่า “เวลา” ทำให้คนเราแตกต่างกันได้อย่างไรล่ะ ถ้างั้นมาดูตัวอย่างกัน

              หากว่าขณะนี้เป็นตอนเย็น คุณและคนทั่วๆไปก็คงจะกำลังพักผ่อน

                           จากการตรากตรำงานต่างๆมาตลอดทั้งวัน 

               แต่รู้มั้ยว่าคนอีกกลุ่มหนึ่งเขาใช้เวลาขณะที่เรากำลังพักผ่อนหย่อนใจ

  เขาใช้ช่วงเวลานี้ในการปรับปรุงพัฒนาการงานอาชีพของตนเอง 

  เขาใช้ช่วงเวลานี้อ่านหนังสือต่อยอดเพื่อเพิ่มเติมความรู้ 

             เขาใช้ช่วงเวลานี้เรียนรู้ต่อในเรื่องราวการทำธุรกิจ 

เขาใช้ช่วงเวลานี้เข้าหาพบปะผู้คนศึกษาพฤติกรรมของผู้คนเพื่อวางแผนการตลาด 

            เขาใช้ช่วงเวลานี้ไปเรียนเสริมในสิ่งที่ตนเองรักเพื่อจะสร้างงานของตัวเองในอนาคต

เขาใช้ช่วงเวลานี้ในการทำสิ่งต่างๆเพื่อตนเองไห้มากที่สุดโดยมีอนาคตเป็นเป้าหมาย

            เขายอมเหนื่อยก่อนเพื่อที่จะได้สบายในภายภาคหน้า

                        แต่คุณ หรือคนอื่นๆเลือกที่พักผ่อนก่อนคุณก็จะสบายก่อน

             แต่คุณก็อาจจะไม่มีโอกาสที่จะสบายได้ในภายภาคหน้าเหมือนคนเหล่านั้น

 การกระทำของคนเราที่แตกต่างกันผลลัพธ์ที่ออกมาก็ย่อมแตกต่างกันด้วยเช่นกัน

             จึงไม่แปลกว่าทำไมเพื่อนกันเรียนอยู่ห้องเดียวกัน กับครูผู้สอนคนเดียวกัน 

                          ทำกิจกรรมร่วมกัน แต่เวลาผ่านไปอีกคนประสบความสำเร็จในชีวิต 

             มีการงานที่ก้าวหน้า แต่อีกคนยังคงอยู่ที่เดิม ไม่ก้าวหน้า ไม่ไปไหน 

สาเหตุก็เนื่องมาจากการใช้และการบริหารเวลาที่มีอยู่เท่ากันไม่เหมือนกัน

             เมื่อใช้เวลาแตกต่างกันผลที่เกิดจากการใช้เวลาจึงแตกต่างด้วยเช่นกัน